به گزارش آوای تبریز به نقل از دانشگاه علوم پزشکی تبریز، پیری سلولی فرایندی است که در آن سلول‌ها توانایی تکثیر خود را به‌طور پایدار از دست می‌دهند و با ترشح مجموعه‌ای از عوامل التهابی، زمینه را برای تشدید التهاب و ایجاد فیبروز در بافت‌ها فراهم می‌کنند.
اگرچه پیری سلولی بخشی از روند طبیعی افزایش سن به شمار می‌رود، عوامل استرس‌زا و بیماری‌های حاد و مزمن کلیوی نیز می‌توانند این فرایند را تسریع کرده و به بروز پیری زودرس در سلول‌های کلیه منجر شوند.
بر اساس یافته‌های این مطالعه مروری، سلول‌های بنیادی مزانشیمی و عوامل مشتق از آنها از جمله ترشحات سلولی، به دلیل برخورداری از ویژگی‌های ضدالتهابی، ضد فیبروزی، محافظت‌کننده و تنظیم‌کننده سیستم ایمنی، ظرفیت بالقوه‌ای برای کاهش آسیب‌های کلیوی و کمک به بهبود عملکرد این اندام دارند.
همچنین، این عوامل می‌توانند در هدف قرار دادن سلول‌های پیر و تعدیل برخی از ویژگی‌های مرتبط با پیری سلولی نقش داشته باشند؛ موضوعی که اهمیت بررسی آنها را در توسعه روش‌های نوین سنوتراپی افزایش می‌دهد.
سنوتراپی به مجموعه رویکردهای درمانی گفته می‌شود که با هدف کنترل پیامدهای زیان‌بار پیری سلولی، از جمله حذف سلول‌های پیر یا تعدیل فعالیت و ترشحات آنها، دنبال می‌شوند.
پژوهشگران با توجه به شواهد بررسی‌شده، استفاده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی و ترشحات آنها را یکی از گزینه‌های بالقوه برای به‌تأخیر انداختن یا پیشگیری از پیری زودرس کلیه مطرح کرده‌اند؛ با این حال، اثربخشی و ایمنی این رویکردها برای استفاده درمانی در بیماران، به بررسی‌های بیشتر نیاز دارد.
بر این اساس، انجام مطالعات تکمیلی و کارآزمایی‌های بالینی گسترده برای تعیین ایمنی، اثربخشی و امکان استفاده از این روش‌ها در درمان بیماران مبتلا به بیماری‌های کلیوی ضروری است.
نتایج این مطالعه که توسط سپیده زنونی واحد انجام گرفته، در نشریه علمی Cell Communication and Signaling منتشر شده است.
ثبت دیدگاه