هشدار محیط زیست آذربایجانشرقی نسبت به تهدید حیات وحش در فصل سرما
سرمایه گذاری مجموعه تراکتورسازی برای جلوگیری از خروج هشت میلیون یورو ارز از کشور
بومیسازی سه هزار کالای تحریمی در آذربایجان شرقی
نیاز ماهانه کشور به گوشت قرمز ۶۰ هزار تن است
ملاحظات مسوولان ارشد کشور موجب تغییرات در سفر رییس جمهور به آذربایجان شرقی شد
جمعآوری نهالفروشان غیرمجاز در آذربایجانشرقی
تاراج جیب مردم و بیتالمال با نسخههای سرمتراپی غیرضروری
صادرات گمرکات آذربایجان شرقی از مرز یک میلیارد دلار گذشت/کالاهای ایرانی در ۸۰ کشور جهان
فرش دستباف آذربایجان و تبریز که دیر زمانی شهره عالم و آدم بود و جای پای محکم خود را در موزه ها، کاخ ها و اماکن مهم سیاسی، تجاری و اقتصادی و حتی خانه های مردم دنیا گشوده بود، سال های اخیر در سایه بیمبالاتی و بیتوجهی برخی از دست اندرکاران این صنعت و حضور پررنگ رقبای خارجی، جایگاه خود را در دنیا از دست داده و احیای این جایگاه نیازمند بهره گیری از ظرفیت حوزه دیجیتال و فضای مجازی برای شناساندن ارزش این دست بافته در سطح جهانی است.
در حالی که صنعت فرش دستباف ایران به عنوان یکی از نمادهای هویت ملی و اقتصادی با چالشهای متعددی نظیر کاهش صادرات، مشکلات بیمهای و موانع ارزی دست و پنجه نرم میکند، متولیان این حوزه و نمایندگان مجلس بر ضرورت تدوین یک نقشه راه عملیاتی تأکید دارند. رئیس مرکز ملی فرش ایران با معرفی آذربایجانشرقی به عنوان پایلوت اجرای برنامههای تحولی این مرکز، از آغاز فرآیند اصلاحات ساختاری و تدوین سند راهبردی فرش دستباف کشور خبر داد.
تبریز شهری است که نامش با تار و پود فرش در حافظه جهان ثبت شده است؛ شهری که قرنها پیش از آنکه «برند» و «هویت شهری» به واژگان مدیریت شهری راه پیدا کند، هنر خود را در قالب قالیهایی به جهان صادر میکرد که هر گرهشان روایتگر ذوق، صبر و شکوه فرهنگ ایرانی بود.
فرش تبریز که سالها به عنوان یکی از شاخصترین نمادهای هنر و هویت ایرانی در جهان شناخته میشود، امروز در کنار حفظ اصالت و شیوههای سنتی بافت، در مسیر پیوند با آموزش و پژوهش دانشگاهی نیز قرار گرفته است؛ مسیری که به گفته استادان رشته مطالعات فرش در دانشگاه هنر اسلامی تبریز، میتواند به بازتعریف جایگاه این هنر-صنعت در اقتصاد و بازارهای جهانی کمک کند.
پشت ویترین پرزرقوبرق برندهای معتبری چون فرش تبریز و ورنی ارسباران، واقعیت دیگری جریان دارد، کارگاههایی که یکییکی خاموش میشوند، هنرمندانی که بهدلیل نبود صرفه اقتصادی از حرفه خود جدا میشوند و نسل جوانی که دیگر انگیزهای برای یادگیری این مهارتها ندارد. کارشناسان میگویند اگرچه حذف شرط بیمه و افزایش تسهیلات میتواند بخشی از فشارها را کاهش دهد، اما آینده صنایعدستی استان تنها زمانی قابلاطمینان خواهد بود که آموزشهای تخصصی و ساختاریافته، حلقه اتصال سنت با بازار و هنر با اقتصاد شود.
فرش دستباف تبریز که شهره جهانی دارد حاصل هنر منحصر به دستان معجزهگر هنرمندان قالیباف آذربایجانشرقی با نقش و نگارهای خاص و زیبا است که البته این صنعت در سالهای اخیر رونق گذشته خود را از دست داده و گرفتار مشکلاتی از جمله افزایش هزینه مواد اولیه نظیر پشم و ابریشم، نبود حمایتهای بیمهای و رفاهی و کاهش علاقه نسل جوان به قالی بافی شده که رفع آنان نیازمند برطرف کردن دغدغههای فعالان این هنر، و حمایت توسط ادارات متولی از آنان است.
فرش دستباف ایران روزگاری پرچمدار بازار جهانی و با صادرات چند میلیارد دلاری در جایگاه نخست دنیا بود، اما به گفته رئیس مرکز ملی فرش ایران، ارزش صادرات قالی از کشورمان اکنون به کمتر از ۷۰ میلیون دلار رسیده است و بر این اساس بازگرداندن تدریجی این جایگاه از طریق حمایت ساختاری و رفع موانع صادراتی نیازمند اهتمام ملی است.
فرش دستباف ایران که سالها بهعنوان «شناسنامه هنر ایرانی» در جهان شناخته میشد، امروز با چالشهای متعددی در عرصه تولید و صادرات مواجه است؛ چالشهایی که در صورت بیتوجهی میتواند جایگاه تاریخی این هنر ـ صنعت را در بازارهای جهانی به خطر اندازد.
حذف بیمه قالیبافان، گرانی مواد اولیه، نبود بازار فروش و عدم توجه مسئولان از مهم ترین چالش هایی است که قالیبان تبریزی به آن اشاره دارند و خواستار توجه دولت و مجلس هستند.
رئیس مجمع نمایندگان آذربایجانشرقی خواهان توجه مضاعف وزارت میراث به صنعت فرش تبریز شد و گفت: درآمد صادرات فرش از ۴.۵ میلیارد تومان به ۴۰ میلیون دلار کاهش یافته و بیکاری ۲۰۰ هزار بافنده استان، تعطیلی ۴۰۰ کارگاه و ۱۲۰۰ مغازه فروش فرش را درپی داشته، این موضوع باید در هیأت دولت مطرح و برای رفع موانع و احیای جایگاه گذشته فرش تبریز برنامهریزی شود.