هشدار محیط زیست آذربایجانشرقی نسبت به تهدید حیات وحش در فصل سرما
سرمایه گذاری مجموعه تراکتورسازی برای جلوگیری از خروج هشت میلیون یورو ارز از کشور
بومیسازی سه هزار کالای تحریمی در آذربایجان شرقی
نیاز ماهانه کشور به گوشت قرمز ۶۰ هزار تن است
ملاحظات مسوولان ارشد کشور موجب تغییرات در سفر رییس جمهور به آذربایجان شرقی شد
جمعآوری نهالفروشان غیرمجاز در آذربایجانشرقی
تاراج جیب مردم و بیتالمال با نسخههای سرمتراپی غیرضروری
صادرات گمرکات آذربایجان شرقی از مرز یک میلیارد دلار گذشت/کالاهای ایرانی در ۸۰ کشور جهان
کوچه «تاجاحمدیها» در خیابان فلسطین (ملل متحد سابق)، نرسیده به پل ملل متحد، از آن گذرهایی است که با قدم گذاشتن در آن، ناخودآگاه گوشههایی از تاریخ ۸۰ ساله تبریز در ذهن جان میگیرد؛ کوچهای از بافت تاریخی تبریز قدیم که نام خاندانهایی چون تاجاحمدی، تاجکریمی، تاجالدینی و جوان هنوز در گوش قدیمیهای شهر میپیچد و این روزها خانه تاریخی «جوان» در یکی از بنبستهای آن، به هتل بوتیکی چشمنواز تبدیل شده است.
یکی از چالشهای اساسی در مواجهه با بحرانهایی همچون موجهای گرمایی، تنش آبی و سایر بحرانها، نبود انسجام در اطلاعرسانی و تصمیمگیری است. زمانی که اطلاعرسانی از سوی افراد و معاونتهای مختلف و ... انجام میگیرد، نتیجهای جزء تشتت، سردرگمی مردم و کاهش اعتماد عمومی ندارد. این آشفتگی نهتنها به تشدید بحرانها میانجامد، بلکه فضای ناامیدی و بیاعتمادی در جامعه را دامن میزند.
با وجود جهش چشمگیر ایران در توسعه نیروگاههای خورشیدی و ورود استانهای مختلف به مسیر انرژیهای پاک، آذربایجانشرقی همچنان از قافله عقب مانده است؛ استانی با ظرفیتهای بزرگ اما سهمی کوچک از خورشید. وعده ۸۰۰ میلیون دلاری برای احداث نیروگاههای خورشیدی در تبریز، پس از گذشت هفت ماه، هنوز به اقدام نرسیده و نگرانیها از فرصتسوزی در این حوزه حیاتی را دوچندان کرده است.
بندر شرفخانه، که روزگاری پناه تابستانی مردم آذربایجان بود، حالا عنوان گرمترین نقطه استان را به دوش میکشد؛ فاجعهای اقلیمی که مستقیماً ریشه در بیکفایتی، بیتدبیری و سیاستهای فشل مدیریتی دارد. خشک شدن دریاچه اورمیه فقط نابودی یک پهنه آبی نیست؛ زنگ خطریست برای حیات ۱۵ میلیون نفر در شمالغرب ایران.
آرتمیا به عنوان تنها جاندار سخت پوست و گونه شاخص در دریاچه ارومیه زیست می کند طوری که پرورش آن توانسته بستر مناسبی را برای بازگشت پرندگان مهاجر دریاچه ارومیه مثل فلامینگوها فراهم آورد و حیات جانوری را به دریاچه بازگرداند.
در حالی که اورمیه با جمعیتی فراتر از یک میلیون نفر و موقعیتی استراتژیک در غرب کشور، عملاً شایستگی عنوان «کلانشهر» را دارد، نبود این عنوان رسمی موجب محرومیتهای گسترده در حوزه بودجه، زیرساخت، حملونقل، و جذب سرمایهگذاری شده است. این شهر در حالی به حاشیه رانده شده که یکی از مهمترین استانهای مرزی کشور محسوب میشود و سالهاست از بیتوجهی سیاستگذاران رنج میبرد.
انقلاب مشروطیت ایران نه تنها نقطه عطفی در تاریخ سیاسی کشور، بلکه سرآغاز تحولی عظیم در اندیشه و ساختار اجتماعی ایرانیان بهشمار میرود؛ خیزشی که در بستر استبداد قاجاری، فشار قدرتهای بیگانه و زمزمه خواست قانون و آزادی، ملت را به آوردگاه بزرگ مطالبات مدنی کشاند. پروندهای که با آگاهی زنان، جرئت مطبوعات و تولد اولین قانون اساسی، نه فقط تاریخ سیاست، که هستی فرهنگی ایران را نیز دگرگون ساخت.
پیرپسر، دومین ساختهی بلند اکتای براهنی، روایتی تلخ و چندلایه از خانهای است که نه مامن است، نه معبد. جایی که پدر نه سایهبان است و نه پناه، پدر جان میگیرد. فیلمساز در این روایت، در ستیز است با اسطورهای تقدیسشده به نام خانواده؛ سنتی که نقدش هنوز هم شبیه تابو است.
امروز ۸ مرداد سالروز درگذشت یکی از مفاخر هنر نقاشی ایران زمین، زنده یاد استاد مرتضی رسام نخجوانی است. تاکنون بیش از ۲ هزار هنرمند در نقاشی و مینیاتور از این سرزمین طلوع کرده اند که نام برخی از آنها بقدری بزرگ است که شهره عالم گشته و هنرمندان در ملل مختلف به نظاره شاهکارهایشان نشسته اند.
در گوشهای از تبریز، در آتلیهای که به یاد فرزند ازدسترفتهاش «فراز» نامگذاری شده، مردی بیادعا اما پر از اندیشههای عمیق ایستاده هنرجو پرورش میدهد .
دریاچه ارومیه، بزرگترین پهنه آبی داخلی ایران که روزگاری مایهی فخر طبیعت ایران بود، امروز در سکوتی مرگبار و با بیتوجهی مستمر مسئولان، به نقطهی صفر رسید؛ کاملاً خشک، ترکخورده و بیجان. مسئولیت این مرگ اما تنها با طبیعت نیست.