روایت نامادری که بهتر از هر مادری، مادری کرد/زنی که نامادری بود، اما مادرانه زیست

به گزارش آوای تبریز، خانه‌ای آرام در یکی از محله‌های تبریز، جایی است که قصه‌ای از عشق و ایثار روایت می‌شود. بانویی که شش سال پیش، هم‌زمان با ازدواجش، دختر کوچک همسرش را نیز به فرزندی پذیرفت؛ دختری شش‌ساله که تازه می‌خواست قدم به دنیای درس و مدرسه بگذارد.

وی  می‌گوید:وقتی وارد زندگی‌مان شدم، احساس کردم باید برایش مادر باشم. نمی‌خواستم جای کسی را بگیرم، فقط می‌خواستم احساس کند خانه‌اش پر از محبت است. از همان روز اول تصمیم گرفتم او را مثل فرزند خودم بزرگ کنم.

روزهای نخست، دشوار بود؛ کودک شش‌ساله‌ای که هنوز غم‌های کودکانه‌اش را پنهان می‌کرد و زنی که باید در نقش تازه‌ای، میان همسر و فرزند تعادل ایجاد می‌کرد. اما مهر، راه خودش را  باز کرد. 

درس خواندن در روزهای کرونایی

با شیوع کرونا، همه‌چیز برای این خانواده رنگ دیگری گرفت. دخترک قرار بود کلاس اولی شود، اما مدارس تعطیل شدند و آموزش‌ها مجازی شد.

مادر می‌گوید:آن روزها سخت بود، اما تسلیم نشدیم. خانه راتبدیل به کلاس درس کردیم. با هم می‌نوشتیم، می‌خواندیم، تمرین می‌کردیم. می‌خواستم احساس کند تنها نیست. مثل هر مادری کنارش نشستم تا یاد بگیرد و پیشرفت کند.

او با لبخند ادامه می‌دهد:کرونا شاید خیلی‌ها را از هم دور کرد، اما ما را به هم نزدیک‌تر کرد. روزهایی بود که خسته می‌شد، اما وقتی می‌دید من هم کنارش درس می‌خوانم، انگیزه می‌گرفت.

عشقی فراتر از نسبت خونی

امروز آن دختر دیگر کودک شش‌ساله‌ی دیروز نیست؛ دختری نوجوان است که با افتخار، مادرش را «مامان» صدا می‌زند.

مادر می‌گوید:وقتی صدای “مامان” را از زبانش می‌شنوم، انگار تمام خستگی دنیا از تنم بیرون می‌رود. مادر بودن فقط زایش نیست، پروراندن است. مادری یعنی حضور، یعنی بی‌قید و شرط دوست داشتن.

غلبه بر نگاه جامعه

در جامعه هنوز گاهی نسبت به رابطه‌ی نامادری و فرزند ناتنی پیش‌داوری‌هایی وجود دارد، اما او با رفتار و محبتش توانسته این دیوار را بشکند.

وی   می‌گوید:در ابتدا خیلی‌ها گفتند “سخته، نمی‌تونی، بچه دل نمی‌بنده.” ولی من باور داشتم عشق مرز نمی‌شناسد. حالا همه اطرافیان‌مان می‌گویند رابطه‌مان مثل مادر و دختر واقعی است. محبت، همه فاصله‌ها را از بین می‌برد.

مادری؛ ریشه‌ی فرهنگ و هویت

روایت این زن، یادآور معنای عمیق مادری در فرهنگ ایرانی است؛ نقشی که فراتر از نسبت خونی، در قلب و رفتار معنا پیدا می‌کند. مادری، در ذات خود، تداوم مهر و حفظ ریشه‌های فرهنگی و انسانی است.

وی در پایان می‌گوید:اگر قرار باشد دوباره زندگی کنم، باز هم همین راه را انتخاب می‌کنم. چون مادری، زیباترین تجربه‌ی دنیاست؛ حتی اگر از بطن من نباشد، از دل من است.